Afghanistan (of Goede Vrijdag)

wit uitgebloeid papavers
in zonbestraalde dalen -
handen zijn raar

want mensen in dorpen
zoeken Allah met burka’s -
vervagend licht

door strijd getekend
’t gezicht van oude vrouw en kind
en nergens groene akkers.

**********

sunset 21-03-2008
**********

 


 

heerlijkheid1

 


 

Wie ben ik

 

Ik ben geen mens meer, maar een robot.

Alles aan mij gaat kapot.

Als ik nies of hoest.

Overal vindt je roest.

 

Mijn gewrichten doen pijn,

en mijn bloed wordt azijn,

want het prikt overal.

Dat is het begin van het verval.

 

Het uiterlijk valt gelukkig nog mee.

Maar er is niet meer genoeg aan voor twee.

Het enige dat nog werkt,

en het is dan nog beperkt,

 

zijn mijn grijze cellen.

Hoewel je ze ook al kan tellen.

Ik ben nog alleen sterk met mijn mond

En maakt het zo soms eens  bond.

 

Mijn rug is naar de knoppen,

en in mijn oren zitten stoppen.

IJzer heb ik te veel, zo ben ik nooit moe,

maar toch doe ik ’s nachts mijn ogen toe.

 

Als ik wil liggen om te slapen,

liggen mijn spieren te gapen.

Maar stilliggen, willen ze niet,

ze werden al aan elkaar geniet.

 

Mijn enkels willen niet plooien zoals ik wil.

Ik heb zelfs een bult op mijn bil.

Zo zal ik blijven bestaan,

en alles zijn weg laten gaan.

 

De dagen worden niet beter,

het ijzer van mijn harnas wordt steeds heter,

tot het op een dag zal smelten, tot bij de motor,

dan wordt alles stil en dor.

 

Ik neem de dagen zoals die moeten komen,

zo zie ik het felle licht nog door de bomen.

Ik blijf verder gaan en kijk nooit om,

dat zou toch niet helpen, dat is zelf stom.

 

Leef voor de mooie dingen die nog moeten komen,

zo kunt je nog verlangen en dromen.

 

 Claire Vanfleteren

 


 
 
 

sneeuwval in Winterberg (D)

randloos maagdelijk het wit
in ogenpijn en
weer een toegenegen

zijn, veel meer dan eerdere klacht
rijpen de bomenkronen
eerst als een winterzwart

bezweert de hemel zinkend
vallend voor middernacht
de leeggemaakte sterren

langademige wind
eenzame vogel
zingt liederen van sneeuw.
**********
sunset 13-03-2008
**********

 
 
 

 
 
bosje rozen
 
 
Bosje rozen
 
ik schik de dag
in glazen vazen
de rode rozen
ontbloot van doornen
het zachte fluweel
opent haar
schoonheid teer
 
en bij het zien
doet het mij verbazen
zo'n bosje doet wonderen
elke keer maar weer
 
 
© Jenneke*

 
 

 
 
 
schrijven1
 
 

 
 
oogopslag1
 
 
 

 
 
 
licht
 
 
 

 

 

 

bruisende lente

als wij ons nesten bouwen
met liedjes en zoenen
getuimel en kozen
waarin ik je lief
vannacht, en jij mij
tot ademnood
lachend, onbegrijpelijk

terwijl jij als een stille bries
mijn lijf natekent
in mijn lenden verhalen schrijft
teder en  licht als water
en jouw gestreel
mij branden laat
als laaiend vuur
waarin de dorst verdampt

wanneer jouw woord
voorzichtig aarzelend van lippen valt
het mijne kleurt
in tinten van een liefde
dan bruist er lente
zelfs in het grijze van mijn herfst.

**********
sunset 12-10-2007
**********

 
 
 
 

 
 
 
glashelder1
 
 
 

 
 
 
Rozen1
 
 

 
 
 
hartstocht1
 
 

 
 
 
 
vogel1
 
 
 

 
 
 
metandereogen1
 
 

 
 
 
slootje1
 
 

 
 
 
lentefris1
 
 

 
 
 
~lente~
 
 
ik vlei mij neer
in 't zachte groen
zie witte
wolken vluchten
 
de nieuwe aarde
voor de korenbloem
laat bloeien
in z'n lusten
 
ik leg mij neer
op een deken
van geluk
 
mijn lentedag
kan niet meer stuk
 
 
© JJ v Stroe Koopman

 


 

spring_natura-0121

 


 

sneeuw

 


 

spring_natura-0232

 


 

Rainbow01

 


 

vanjenneke

 


 

ag0651

 


 

Kopievanauqarel05kopie

 

 


Deze mooie aquarel ( groot formaat ) heeft een aparte plek onder : Gastgeschenken

tevens was er een gedicht bij en dit heb ik op deze manier verwerkt

Hans ook hier : nogmaals mijn dank !!!


 
gedichten © by Stella

 
  Site Map