Wat als wij......ouder worden !!! 



 

ouderen

Wij worden allemaal ouder, hoewel, jonge mensen daar nog niet bij stilstaan.

Wel vanaf 40 jaar, begin je zich al af te vragen of uw kinderen nog iets zullen doen voor jou! De tijden zijn zo veranderd, de jongeren hebben geen respect meer voor de ouderen, het is schrijnend, hoe ze alleen soms maar iets doen, voor de oudjes hun centen.

Het is geen lichamelijk geweld, maar een kwelling voor de geest van één ieder die oud is.

Misschien heeft diegene die het gedicht zal lezen, iemand in zijn familie of vriendenkring.

Het is onder ons gekend, wij verwaarlozen het respect voor de ouderen, maar denken niet dat wij beetje per beetje ook oud worden.

Lees het gedicht aandachtig en blijf even stilstaan en denkt even na.

Het werd speciaal in de IK vorm geschreven, om meer nadruk te geven, hoe oude mensen zich voelen, wanneer ze maar geholpen worden voor hun geld en niet voor hun persoon.

 

Claire

 

 

 

 

 

 

 

 

Hier één van mijn favoriete gedichten. Ik weet niet of het kan gebruikt worden?

Iedereen die het leest zal wel eens een traan wegpinken. Mijn ervaring heeft het mij geleerd.

Het is een levenswijsheid, waar iedereen zal blijven bij stilstaan.Velen hebben het al gelezen, ook in ziekenzorg en voor de bejaarden zelf. Niet door mij, want ik zou het niet kunnen, het is te emotioneel. U weet dat ik geen fictieve dingen schrijf, maar wel echt gebeurde dingen.

Daarom komt ieder gedicht van diep uit mijn hart.

 

Graag had ik het volgende bij het gedicht willen schrijven, aan u de keus om het te doen.

 

Claire




Ik heb dit  geplaatst opdat we ons allen realiseren dat ook wij  ouder/ hulpbehoevend worden

Stella



Ouder worden

 

Ik ben nog maar in het begin van mijn leven,

en toch moet ik al beginnen beven,

wat brengt het leven mij nog, als ik ouder word.

Krijg ik dan mijn vlees gesneden op mijn bord?

 

Of moet ik iemand smekend in de ogen kijken?

Wie kan er voor mij nog wat strijken?

Ik kan ook niet goed meer lopen,

wie gaat er nu voor mij, mijn voedsel kopen?

 

Ik kan geen knoop meer aannaaien,

en ook het gras niet meer maaien.

Wie zou er een handje helpen zonder op geld uit te zijn?

Ik weet het niet, de gedachten daaraan, doen me pijn.

 

Op kinderen mag of kun je niet rekenen, zij hebben hun leven.

Je kunt je aan hen niet vastklampen of blijven kleven.

Je wordt al gauw voor hen, een blok aan hun been,

opgepast dat geldt niet voor iedereen.

 

Maar er zijn echt schrijnende gevallen bekend.

Ik heb zelfs mensen uit mijn naaste omgeving gekend.

Oud worden kan mooi zijn, als je liefde krijgt,

maar wat, als je hulpbehoevend zijt?

 

Het is een zware last voor iedereen.

Daarom ben je nu zo alleen.

Wees moedig, mevrouw, meneer

ik kom morgen bij je weer.

 

Dan kunnen we wat praten, terwijl ik zorg voor je draag.

Het hoeft voor mij niet vlug, het mag ook traag.

Sleep maar met je voet en loop maar met je kruk,

Ik …….. maak mij daarover niet druk.

 

Ik hou van jullie, mensen die oud geworden zijn.

Hou jullie sterk, zo krijgt niemand je klein.

Ik zal strijden om jullie waardigheid,

in alle kalmte en bescheidenheid.

 

©Claire Vanfleteren


Background Set by Bannerz~R~Us

 


 
gedichten © by Stella

 
  Site Map